Σειρά ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ

«Στην ομορφιά που χάνεται»---Επιμέλεια: Γιάννης Λάσκαρης

Κυριακάτικο πρωινό του Νοεμβρίου. Η ημέρα χαμογελαστή σε προτρέπει να κάνεις εξόρμηση. Οι περισσότεροι καταπιάνονται με τις ελιές ενώ εσύ έχεις βάλει σκοπό να «καταπιείς» με το αυτοκίνητο σου τις στροφές από την Λάμπαινα προς το Τρίκορφο. Προορισμός το Παλαιόκαστρο που το συναντάς μετά από αρκετή ώρα αφού έχεις ξεκινήσει από τη πρωτεύουσα του Δήμου Μεσσήνης τη Μεσσήνη. Το Παλαιόκαστρο σε υποδέχεται. Σχεδόν ανταποκρίνεται σε ότι έχεις φαντασθεί για αυτό. Ένα χωριό στα σύνορα του Δήμου με τη Τριφυλία σε τέτοιο υψόμετρο (530μ) που έχει έντονα τα σημάδια πλούσιας βλάστησης αλλά και ερήμωσης. Τα σπίτια στο χωριό είναι σχεδόν όλα πυκνόκτιστα και προσδίδουν μια ταυτότητα παραδοσιακή από αυτές που ανακαλύπτεις στα πολύ ορεινά χωριά. Ο ήχος των νερών από το ποταμάκι που κυλά δίπλα από τον ΑΪΓΙΑΝΝΗ ακούγεται μελωδικά ενώ διάσπαρτα ακούς το κουδούνισμα των προβάτων. Γραφικό χωριό βυθισμένο στο πράσινο, προσφέρεται για χαλάρωση.